كاشت نهال به چگونه مي باشد؟
ميوه درخت به؛ به دليل طعم گس و بافت سفت و سخت آن، شايد طرفداران زيادي براي خام خواري نداشته باشد، اما خواص گوناگون و زياد آن و داشتن مقادير فراوان آنتي اكسيدان و ويتامينها و املاح مختلف سبب شده است تا افراد جذب آن شوند. علاوه بر آن رايحه دلنشين و رنگ زرد طلايي آن و بافت صورتي رنگ و نرم و اسفنجياي كه بعد از پخت پيدا ميكند، همچنين پكتين موجود در آن باعث شده است تا جاي خود را در ميان طرفداران تغذيه سلامت، آشپزها و شيرينيپزها حفظ كند.
تهيه انواع مواد غذايي در كنار خواص به، منجر به حفظ و بقاء اين گونه از خانواده پرچمعيت گلسرخيان شده است. در اين جا قصد داريم تا اطلاعات لازم درباره كاشت نهال به را در اختيار شما قرار دهيم و بيشتر با كاشت درخت به و ملزومات و مقتضيات آن آشنا شويم، پس با ما همراه باشيد.
گياه شناسي درخت به
درخت به از خانواده درختان سيب است اما نسبت به درخت سيب و گلابي مقاومت كمتري به سرما دارد. حداكثر ارتفاع اين درخت به پنج متر مي رسد و گل هاي درشت آن به رنگ سفيد يا صورتي با پنج گلبرگ و پنج كاسبرگ به صورت تكي در انتهاي شاخه هاي برگدار ظاهر مي شوند و خود باورو هستند.
روي شاخه هاي تازه، برگ ها و ميوه ي به از كرك هاي سفيد يا خاكستري مايل به قهوه اي پوشيده شده اند. ميوه رسيده معمولا زرد رنگ، گرد يا به شكل گلابي است و طعمي شيرين يا كمي ترش دارد و در انواع غذاها، شيريني ها و به عنوان مربا مصرف مي شود.
شروع ميوه دهي درخت به از ?-? سالگي است و تا پنجاه سالگي ميوه مي دهد. برگ هاي آن نيز تخم مرغي شكل يا تقريبا گرد و بيضي، نوكدار با قاعده گرد است.
مراحل كاشت به
درخت به، كه شبيه سيب و گلابي است داراي ميوهاي گس و قابض بوده و از نظر سايز، درختي كوچكتر از درختان سيب و گلابي است. اين درخت براي گلدهي و رشد نياز به سرماي زمستان داشته و در بهار كه به گل مينشيند، پس از اتمام دوره گلدهي و ناپديد شدن گلهاي سفيد صورتي زيباي آن، ميوههاي جوان و كركي شكل آن ظاهر ميگردند و به مرور كه ميوه آن رشد ميكند، از حالت كركي بودن خارج ميگردد.
براي كاشت نهال به، بايد از نيازهاي آن مطلع شويد و با توجه به موقعيت و مكاني كه قصد كاشت نهال را در آنجا داريد، مراحلي رو طي كنيد تا به درستي نهال شما با محيط جديد سازگار شده و دچار مشكل نگردد. مي توان نهال را نيز هم در گلخانه نگهداري كرد و يا در باغ يا مزرعه كاشت نمود. در هنگام كاشت نهال به، مواردي را بايد در نظر گرفت كه شايد تا حدودي بين كاشت تمام نهالها مشابه باشد.
مواردي مانند؛ فاصله كاشت نهالها از يكديگر، گردهافشاني متقابل، خاك مناسب، نور و آفتابگيري محل كاشت، آبياري و زمان كاشت كه همه به رشد مناسب نهال كمك ميكنند. نكته آخر اينكه بايد به نياز سرمايي درخت به توجه كرد؛ اين درخت به به زماني نسبتا 400 تا 500 ساعت سرما نياز دارد و نسبت به درختان سيب و گلابي مقاومت كمتري نسبت به سرما دارد.
كاشت درخت به و اصول نگهداري از آن
كاشت درخت به كار بسيار ساده اي است و مي توان از راه هاي مختلفي به كاشت درخت به پرداخت از جمله اين روش ها: قلمه، خوابانيدن، پاجوش، بذر و پيوند زدن درخت است.
شايع ترين راه كاشت و تكثير درخت به استفاده از قلمه است. براي اين كار ابتدا بايد از يك قلمه جوان و سالم خشبي و نيمه خشبي استفاده كرد. معمولا براي تهيه قلمه هاي نيمه خشبي بايد از اواسط تابستان تا اوايل پاييز اقدام كرد. براي اين كار يك قلمه ?? سانتي از درخت مادر جدا مي كنيم، براي تهيه قلمه خشبي هم بايد از اواخر پاييز تا اوايل زمستان اقدام كنيد، طول اين قلمه بايد به اندازه ?? سانتي متر باشد قلمه ها را جوري بچينيد كه در انتهاي ساقه ? الي ? عدد برگ باقي بماند. سپس قلمه ها را درون يك ليوان آب قرار داده تا ريشه دار شوند، بعد از ريشه دهيد آن را به بستر اصلي انتقال دهيد.
خاك مناسب و مراقبتهاي لازم براي رشد درخت به
درختان به؛ ممكن است توانايي اين را داشته باشد كه در خاكهاي مختلف رشد كند، اما مهم است كه با استفاده از خاك مناسب و رعايت نكات لازم جهت رشد مناسب آن، باروري و سلامت و عمر مفيد اين درخت را افزايش دهيم. به همين دليل خاك مناسب اين درخت؛ خاكي با درجه PH 7 تا 5/6 بوده و درخت به در خاكهاي عميق و لومي بهترين عملكرد را خواهد داشت و خاك اين درخت نبايد سنگين باشد. خاكهاي با زهكشي ضعيف، مناسب رشد نهال يا درخت به نيستند.
هنگام كاشت بايد عمق حفره و عرض حفره كاشت مناسب باشد؛ قطر حفره بايد دو برابر قطر گلدان نهال باشد و از كود حيواني پوسيده، پيتماس و كمپوست در داخل حفره مي توانيم استفاده كنيم و تا يك سوم گودال را پر كرده و سپس نهال را در آن قرار دهيم. در اين صورت سال اول، نهال نياز به كوددهي نخواهد داشت.
فاصله مناسب كاشتن درختان به
درخت به همچون ساير درختان ميوه به نور خورشيد نيازمند مي باشد، ضمن اينكه ريشه آن بايد از فضاي مناسبي براي گسترش در زير خاك برخوردار باشد، بنابراين بايد فاصله مناسب بين آنها براي كاشتن اين درختان رعايت شود.
در واقع بين هر رديف از اين درختان حدود ? تا ? سانتيمتر فاصله لازم است و در هر رديف نيز بايد فاصله حدوداً ? متر بين دو درخت رعايت شود.
رعايت فاصله مناسب موجب سالم ماندن درخت و نيز كمك به ريشه دواني آن و نيز بهرمندي از مواد مورد نياز از خاك مي شود. در هنگام كاشتن اين درختان بهتر است از كودهاي پوسيده دامي در داخل گودالي كه نهال به را در آن كاشته ايد، استفاده نماييد.
نحوه آبياري نهال به
درخت به اصولاً خيلي نسبت به خشكي و دماي بالا مقاوم نيست، بنابراين نبايد دچار كمآبي شود؛ چرا كه ميوههاي آن كوچك خواهد ماند و رشد مناسب نخواهد داشت. از طرفي ديگر ريشههاي بسيار عميق نيز ندارد، در نتيجه هفتهاي 2 بار آبياري نياز آبي آن را برطرف خواهد كرد و از نظر آبياري درخت به، نياز آبياري متوسط دارد.
طريقه ي كوددهي و نوع كود مناسب:
اگر به ترتيبي كه گفته شد نهال به، كاشته شود، در سال اول نياز كوددهي نخواهد داشت. در سالهاي بعد 2 بار كوددهي مناسب است كه مي توان در اواخر زمستان تا اواخر بهار انجام داد. از شروع تابستان، عدم توجه به زمان مناسب كوددهي و كوددهي بيش از نياز، منجر به برهم ريختن نياز خوابي گياه شده و همچنين باعث ريزش زودرس ميوهها و ابتلا به بيماري آتشك و سوختگي برگها گردد.
همچنين برنامه هاي كوددهي اين گياهان به شكل سبك و ملايم انجام مي شود. براي كاربران خانگي كه يك و يا تعداد محدودي از اين درختان را كاشته اند ، استفاده از كودهايي كه نسبت سه عنصر مهم يعني نيتروژن، فسفر و پتاسيم به شكل 6-2-5 باشد توصيه شده است. مثلا فرمولهايي همانند 18-6-15 و يا 24-8-20 را مي توان براي اين درختان در طي فصل رشد استفاده كرد.
در باغاتي كه به شكل تجاري نسبت به پرورش اين درختان اقدام مي كنند، براي هر درخت بالغ كه به حداكثر ظرفيت خود در توليد ميوه رسيده اند سالانه 450-350گرم كود نيتروژنه براي هر درخت توصيه مي شود. البته بهتر است تمامي اين كود در فصل بهار و يك جا به درختان داده نشود زيرا مي تواند موجب رشد رويشي بيش از اندازه و جلوگيري از شكل گيري ميوه ها و نرم شدن بيش از اندازه ساقه هاي جديد شود. بنابراين كود نيتروژنه به 2 يا 3 قسمت تقسيم شده و به درختان باغ داده مي شود. البته بهتر است كه مرتبه آخر كوددهي ديرتر از ميانه هاي تابستان نباشد زيرا كوددهي ديرهنگام (مثلا اواخر تابستان يا در طي پاييز) موجب افزايش حساسيت اين گياه در مقابل سرماي زمستانه مي شود.
همچنين كودهاي فسفره را به ميزان 100-50 كيلوگرم در هكتار و در فصل پاييز به كار مي برند. استفاده از كودهاي حاوي اهن، منيزيم و روي براي اين درختان بخصوص در خاكهايي كه كمي آهكي هستند لازم است.زيرا در خاكهاي آهكي (خاكهاي قليايي ) جذب اين عناصر كمي با مشكلات صورت مي گيرد و به همين دليل اين درختان دچار كمبود اين سه عنصر (بخصوص عنصر آهن) ميشوند. همچنين وجود عنصر كلسيم نيز براي اين درختان مفيد مي باشد.
ريشه هاي درختان به در عمق نسبتا كمي در خاك قرار گرفته اند بنابراين استفاده از لايه اي خاك برگ و يا كود بسيار پوسيده دامي بر روي سطح خاك در ابتداي سال به خنك ماندن و تغذيه بهتر آنها كمك مي كند.هر سال با شروع فصل بهار لايه اي به ضخامت 7-5 سانتيمتر از اين مواد و با فاصله حدود 10 سانتيمتر از تنه گياه بر روي سطح خاك قرار ميگيرد.
برداشت
براي براشت به بايد اين نكته را در نظر داشته باشيد كه به روي درخت كاملا نميرسد بلكه بايد آن را چيد و در مكاني سرد حفظ و نگهداري كرد تا كاملا برسد. بهي كه كاملا رسيده باشد زرد رنگ است و عطر دلپذيري دارد. شروع برداشت به بايد زماني باشد كه تغيير رنگ ميوه از سبز به زرد شروع شده باشد (معمولا پاييز) ميوه در حال رسيدن است.
به اين علت كه به براحتي كبود مي شود چيدن به بايد با دقت زيادي انجام شود، معمولا اين كار را با قيچي باغباني انجام مي دهند.
شرايط نگهداري از درخت به
خاك: درختان به قادرند در هر نوع خاكي به رشد خود ادامه دهند، اما بهترين خاك براي كاشت درخت به خاك رسي+ شني و نيمه سنگين مي باشد، اگر در خاك آهك وجود داشته باشد باعث مي شود تا ريشه هاي درخت آهن موجود در خاك را جذب نكنند. از ويژگي هاي درخت به نسبت به ديگر درختان ميوه به خاك و آب شور و همچنين خشكي خاك مقاومت بيشتري دارد. ( رشد درخت به در خاك هاي اسيدي و همچنين قليايي بهتر است)
آبياري: از آنجايي كه ريشه درخت به عمقي نيست قادر نيست كه در يك مدت طولاني خشكي را تحمل كنند، اگر درخت به خشكي ببيند شاهد رويش ميوه هاي كوچكي از اين درخت خواهيم بود. درخت به زماني كه در طول دوره رشد است بايد در هفته ? مرتبه آبياري شود.
دما: كاشت درخت به بيشتر در مناطق معتدل و سردسير انجام مي شود، درخت به براي رشد خود بايد نياز سرمايي اش فراهم شود، اين نياز بايد دمايي به اندازه زير ? درجه سانتي گراد به مدت ??? الي ??? ساعت فراهم شود. در تابستان هم درخت به براي مطلوب خود نياز به خواستار تابستان هاي نسبتا گرم است.
نور: درخت به براي رشد خود نيازمند نور آفتاب به صورت كامل است و اگر ميزان مناسبي از نور آفتاب را دريافت كند رشد مطلوبي خواهد داشت. براي كاشت درخت به مكاني را در نظر بگيريد تا از بادهاي تند در امان بماند چرا كه وزش باد هاي سنگين باعث كم شدن ميزان ميوه دهي درخت مي كند.
هرس: درخت به نياز فراواني به هرس هاي متداوم ندارد اما مي توان براي فرم دهي بهتر شاخ و برگ ها اقدام به سر برداري شاخه ها كنيد.
كوددهي: شما مي توانيد براي تامين كردن نياز هاي غذايي درخت به در زمستان و بهار اين نياز را از طريق كوددهي براي درخت تامين كنيد، زماني كه شما از طريق كوددهي نياز تغذيه اي درخت را فراهم مي كنيد قطعا درخت محصولات بيشتر و با كيفيت تري به شما خواهد داد. بهترين كود براي درخت به كودي است كه به ميزان لازمي ازت دارا باشد و يا اينكه حاوي كود گاوي كمپوست شده باشد.
برداشت: بهترين زمان براي برداشت ميوه هاي به زماني است كه رنگي زرد و طلايي به خود گرفته باشند. براي برداشت ميوه هاي درخت به بايد از اول مهر تا اواخر آبان اقدام كنيد، شما مي توانيد به راحتي ميوه ها را با دست از روي درخت بچينيد.
نحوه برداشت و چيدن ميوه به
- زمان مناسب و شرايط
چيدن به براي بسياري از خانواده ها كه در باغ هاي خود به كشت آن مشغول شده اند با آداب و مراسمي هماهنگ همراه است و معمولا در مراحل بعدي از آن براي پخت مربا و شيريني و غذاهاي ديگر استفاده مي كنند.
ميوه به روي درخت نميرسد و بايد زماني كه تغييرات رنگ از سبز به زرد اتفاق مي افتد چيده شود (فصل پاييز) و سپس با نگه داري در محيطي سرد كامل رسيده و رنگ آن كاملا زرد مي شود و عطر شيريني دارد.
- نحوه برداشت
در برداشت ميوه درخت به بايد ظرافت بالايي به خرج دهيد. چيدن ميوه به با دقت زيادي انجام مي شود چون خيلي زود آسيب مي بيند و براي جدا كردن آن از قيچي باغباني استفاده مي كنند.
بيماري ها و آفات
درخت به نيز مانند ديگر درختان آفات مختلفي دارد كه توجه به رفع نيازهاي درخت و نگهداري صحيح از آن و آبياري، كوددهي و هرس به موقع از ابتلا به آفات جلوگيري ميكند. از آفات درخت به مي توان موارد زير را نام برد؛
سرخرطومي: در ميانه تابستان سراغ درخت مي ايد و لاروهايش به درخت آسيب مي رسانند. اين سوسك با تخم گذاري خودرو توليد لارو هايي كه از برگ درختان تغذيه ميكنند، آسيب رسانده كه با سموم تماسي مي توان لاروهاي آن و ديگر حشرات را از بين برد.
لارو هاي حشرات ديگر: اين لارو ها نيز مي توانند براي ميوه ها و برگ هاي درخت مشكل بيافرينند چرا كه برگ ها و ميوه ها منابع تغذيه آنهاست.
شته: شته اغلب بر روي سرشاخه ها كه جوان ترند فعاليت ميكند و سطح برگ ها و بعضا ميوه ها را چسبناك مي كند. آفتي مرسوم كه به تمامي درختان ميوه حمله ميكند و با سم شيميايي از بين ميرود
آتشك: اين آفت علاوه بر به به درختان سيب و گلابي نيز حمله ميكند و به علت فعاليت نوعي باكتري به نام Erwinia amylovora است و معمولا روي سر شاخه ها رويت مي شود. سوختگي برگ هاي درخت و دفع آن با سموم شيميايي
زنگ: اين بيماري قارچي اكثرا روي ميوه ها و برگ ها با لكه نارنجي شناخته مي شود. لكه هاي نارنجي روي ميوه ها و برگ ها كه نوعي قارچ است و با قارچ كش از بين ميرود
آرميلايا: اين بيماري باعث پوسيدگي ريشه و طوقه مي شود و ريشه به را آزار مي دهد تا زماني كه كاملا آن را از بين ببرد.
لكه برگي قارچي: اين بيماري در مناطقي كه رطوبت بالاي در فصل رشد دارند شايع است، اين يماري لكه هاي تيره رنگي با مركز سفيد رنگ روي برگ ايجاد ميكند بعد كم كم اين لكه ها با پيوستن به يك ديگر مناطق زيادي را شكل مي دهند. لكه هايي سفيد رنگ كه در اثر رطوبت بالا بر روي برگها ظاهر ميشوند و ديگر گياهان را نيز مبتلا ميكنند.
عمده ترين راه هاي مبارزه با اين آفات و بيماري ها استفاده از آفت كش ها و مواد و سموم شيميايي است.
برچسب:
،
ادامه مطلب
بازدید: